آموزش اسکیس (بحث های تئوری)
آموزش اسکیس(بحث های تئوری)
مداد:ابزار
مداد ابزاری مناسب و چند کاربردی برای طراحی است. هیچ ابزار دیگری جز مداد امکان ایفای این نقش ها و وظایف متعدد و متنوع را ندارد زیرا مداد را نه فقط برای کشیدن خطوط با پهنای متفاوت ،بلکه می توان برای سایه زدن ،ایجاد بافت و رنگسایه های گوناگون نیز به کار گرفت.
در نگاه برخی افراد تفاوتی میان مداد و خودکار یا هر وسیله علامت گذار دیگری وجود ندارد و می توان از همه آنها برای اسکیس زدن استفاده کرد.در این دیدگاه حقیقتی نادیده پنداشته شده و ان منحصر به فرد بودن طراحی با مداد و ویژگی عدم قابلیت کپی گرفتن از آن است.
چرا اسکیس می زنیم؟
گرایش به طراحی در دهه های اخیر ،نگرانی هایی در مورد رنگ،سبک،بیان و سرعت به همراه داشته است این مشخصه ها همچنین پاسخ هایی به فن آوری جدید و شیوه زندگی ما به سبک امروزی است.از نقطه نظر آموزشی نیز تاکنون کمتر به طراحی توجه شده ،در حالی که می دانیم اسکیس زیر بنای برنامه آموزشی پرمایه و دوره پیش نیاز برای همه دانشجویان طراحی است.هنگام اسکیس زدن به هماهنگی چشم و دست نیاز دست .ابتدا (موضوع مورد نظر را )می بینیم سپس بررسی می کنیم و بعد به روی کاغذ می اوریم .انچه در ذهنمان است به کمک مداد،به روی کاغذ منتقل و ثبت می شود.مداد رابطه ای فیزیکی بین چشم ،ذهن و دست برقرار می کند و ابزار مناسبی برای اسکیس زدن است چرا که در دست گرفتن آن راحت است و قیمت زیادی ندارد .نرمی و روان بودن مداد از مشخصه های منحصر به فردی است که آن را برای مبتدیان مطلوب کرده است.دانش و مهارت هایی که از اسکیس های مدادی کسب می شود به راحتی انتقال پذیر به سایر موضوعات طراحی است و مزایای آن بی شمار و دائمی است.
انواع مداد
انواع بسیار زیادی مداد هست که کم و بیش کارهای مشابه انجام می دهند .نکته کلیدی این است:مدادی را انتخاب کنید که با آن راحت تر بتوانید کار کنید.مدادهای معمولی درجه هایی مختلف از B و H دارند. مدادهای سخت را با علامت H و مدادهای نرم را با B نشان می دهند.از مدادهای سخت برای ترسیم فنی استفاده می شود زیرا خطوطی بسیار باریک ،ظریف و با ثبات به جا می گذارد.و تا قبل از عصر کامپیوتر استفاده از آن فقط بین معماران رایج بود ،چرا که خطوط ظریف و منظم ایجاد شده با آن،جوابگوی دقت بالای معماران در طراحی بوده است.مدادهای نرم نیز مطلوبند زیرا درجه تیره تری از رنگ به وجود می آورد و راحت تر روی کاغذ حرکت می کند اما از آنجا که نوک این مدادها (بر اثر تماس روی سطوح اثر پذیر )سریع سائیده می شود ناگزیر خطوطی پهن و کم ثبات ایجاد می کند.
مداد زغالی،آرایشی ،آبنوسی ،مداد تخت اسکیسی،مداد طرح اولیه و ... انواع دیگر مدادهاست.مداد زغالی،مغزی زغالی دارد و کار با آن درست مانند زغال طراحی است با این تفاوت که نوک آن را مثل مداد نمی توان تیز کرد. ازآنجا که مغزی این نوع مداد به چوب پوشیده شده نتیجه کار با آن بسیار تمیز تر خواهد بود.
انواع کاغذ
با استفاده از مداد مخصوص اسکیس می توان روی هر سطح (اثر پذیری) ،از دستمال سفره گرفته تا مقواهای گران قیمت فانتزی اسکیس زد. استفاده از ارزان ترین کاغذ سفید،مهم ترین نکته ای است که مبتدیان باید پیوسته به خاطر داشته باشند.من همیشه پیشنهاد می کنم از برگه های ساده و سفید A4 استفاده کنید .مزیت آن فقط قیمتش نیست بلکه می توانید هر بار روی یک ورق جداگانه کار کنید. اگر زمینه قبلی نداشته باشید آموختن اسکیس روی تخته اسکیس یا دقترچه اسکیس خیلی سخت است.لبه ها و ضخامت تخته مزاحم حرکت دست می شود و در این حالت بی تردید نمی توانید مدادتان را کنترل کنید. برگه ای ساده،این امکان را برای هنر آموز فراهم می کند تا کف دستش به راحتی روی سطح اثر پذیر قرار بگیرد.میز هم - برای قرار گرفتن برگه روی آن - نقش تکیه گاه را دارد و باعث تعادل بیشتر دست می شود همچنین از لرزش ان جلوگیری می کند.اگر یک طرف برگه را پر کردید،می توانید در طرف دیگر آن هم اسکیس بزنید(البته سعی کنید این کار را روی تخته اسکیس ضخیم انجام دهید .اسکیس زدن پشت برگه به اندازه اسکیس زدن روی آن مشکل است).از همین برگه های ارزان قیمت برای تمرین سایه روشن یا آزاد گذاشتن عضلات دست استفاده کنید.وقتی اعتماد کافی به دست آوردید و به دستتان مسلط شدید می توانیداز برگه های گران و فانتزی استفاده کنید.
کاغذهای مناسب برای اسکیس،با وزن و بافت های مختلف (در بازار) موجود است.منظور از وزن،سنگینی(ضخامت) کاغذ است.مثلاً کاغذ 110 پوندی ضخیم تر از 40 پوندی است.کاغذ معمولی طراحی بین 50 تا 110 پوند می باشد.بافت هم به درجه زبری سطح کاغذ می گویند اما متأسفانه ،استاندارد عددی برای آن وجود ندارد.نام کاغذ،بافت آن را مشخص می کند.کاغذ مخصوص آبرنگ زبر و دانه دانه است اما کاغذ بریستول نرم و براق است. تولیکنندگان کاغذ نام های تجاری زیادی دارند بنابر این شما با توجه به نوع اسکیس و بضاعت مالی شخصی باید ان را تهیه کنید.
به خاطر داشته باشید که تفاوت ته مایه رنگ خمیر کاغذ یا نام های تجاری مختلف کاغذ های بازیافتی،در بازده اسکیس شما تأثیر زیادی نخواهد داشت.
کاغذ مناسب برای اسکیس ،کاغذی است که بافت آن در حد متوسطی باشد.سطح کاغذ باید کمی (دانه دانه) یا (دندانه دندانه) باشد تا برای نگهداشتن سر مداد اصطکاک لازم را داشته باشد [و مداد به راحتی سر نخورد].سطح خیلی نرم کاغذ های تصویر سازی برای
اسکیس های کلی توصیه نمی شود.این صفحات خیلی لیز هستند بنابراین طراحی کردن روی انها مشکل است. اما تصور من بر این است که [استفاده آن] برای مبتدیان مطلوب نیست.
از طرف دیگر،کاغذ پرس سرد مخصوص آبرنگ ،سطحی بسیار زبر دارد و نوک مداد به راحتی روی آن سائیده می شود.این نوع کاغذ آنقدر زبر است که مداد به سختی روی آن حرکت می کند و هنرآموزان مبتدی برای کنترل خطوطی که روی آن می کشند و در نهایت،ابعاد مناسب اسکیس دچار مشکل می شوند.خطوط خیلی صاف،روی [این کاغذ]به صورت شکسته به نظر می رسند و قسمت های سایه زده شده مانند نواری از نقاط روشن دیده می شود.بنابر این کاغذهای زبر برای اهداف آموزشی مناسب نیست و فقط به هنرمندان در سطوح پیشرفته که اهداف خاصی را دنبال می کنند پیشنهاد می شود.
کاغذ مورد علاقه من ،کاغذ ساده مخصوص طراحی با وزن متوسط است(حدود 80 پوند)و اغلب در چند اندازه،از بسته های کوچک تا اندازه های بزرگ ،متناسب با سه پایه نقاشی در دسترس می باشد. من اغلب دفترچه اسکیس کوچکی (حدود A4) همراه خودم دارم تا هنگام قدم زدن بتوانم سریع از موضوعاتی که در اطرافم می بینم اسکیس بزنم.این عادت از همان روزهای اول دانشکده در من رشد کرد و برای کسانی که به هنر طراحی عشق می ورزند تجربه مفیدی است.
لوازم جانبی
اگر مدا تراش برقی در اختیار ندارید می تونید برای تراشیدن مدادتان از چاقوی کوچک جیبی (قلم تراش)استفاده کنید،البته من اولی را ترجیح می دهم چون سر مداد را بلند تر می تراشد و کار کردن با آن راحت تر است.سر بلند مداد باعث استفاده طولانی تر آن می شود و فواصل تراشیدن آن را به حداکثر می رساند.تخته ساب،سنگ ساب،و کاغذ سنباده نیز کم ک می کنند تا نوک مداد تیز تر شود.هر کدام را که ترجیح می دهید استفاده کنید.اگر به هیچ یک از وسایل بالا دسترسی نداشتید نوک مدادتان را روی سنگ یا سنگفرشی بکشید و بدین ترتیب آن را تیز کنید.
به شخصه طرفدار استفاده از پاک کن نیستم چون فکر می کنم نوعی وابستگی ایجاد می کند و مانع پیشرفت کار می شود .بنابر این ترجیح می دهم روی همان اشتباهات اسکیس بزنم یا برای خلق طرحی جدید و پویا،آنها را مبنای کار قرار دهم.در موارد بخصوص ،از پاک کن بتونه ای یا از پاک کن پلاستیکی نرم و سفید می توانید استفاده کنید .پاک کن بتونه ای به راحتی آثار به جا مانده از مداد را بدون آنکه خرده پاک کن به جا بگذارد پاک می کند.پاک کن پلاستیکی سفید نیز،اثر به جا مانده از مداد را خیلی خوب می تواند پاک کند اما فتیله هایی باقی می گذارد که باید آنها را با جاروی مخصوص از روی کاغذ زدود. هیچ نوع پاک کنی کاملا تمیز پاک نمی کند،هر کدام به نوعی به سطح کار آسیب می رساند و بافت آن را تغییر می دهد.پاک کردن آثار مداد روی کاغذ نرم بسیار مشکل خواهد بود.
طریقه گرفتن مداد
شیوه های بسیاری برای گرفتن مداد هست اما نکته کلیدی این است که وقتی اسکیس می زنید مداد را طوری بگیرید که راحت یاشید.مداد را مثل وقتی که می خواهید چیزی بنویسید،نگیرید زیرا در این حالت ،مداد را سفت و محکم می گیریم در حالی که هنگام اسکیس زدن،دست باید نسبتاً آزاد و راحت باشد .حدود دو تا سه سانتی متر بالاتر از سر مداد را بگیرید.در این حالت با انگشت شست و دو انگشت اولی مداد را می گیریم .بدین ترتیب مداد،به راحتی روی انگشت سوم قرار می گیرد. انگشت دوم و شست برای ثابت نگه داشتن مداد و جلو گیری از سر خوردن آن است.
معمولاً ارتباط بین انگشت اشاره و شست،نوع خطوط و سبک اسکیس را مشخص می کند.سر این دو اگشت حکم تکیه گاه مداد را دارند.وقتی نسبتاً به هم نزدیک باشند،انگشت ها به سمت داخل خم می شود بنا براین حرکت (جابه جایی)مداد محدود به اندازه ای است که انگشتان می توانند باز شوند.این حالت کاملاً شبیه به حالت نوشتن است.برای کشیدن خط پرداز و جزییات اسکیس این حالت کاربرد دارد و باعث می شود هنرمند کنترل بیشتری روی مداد داشته باشد تا اشتباهات به حداقل برسند.
حالت نوشتن:
محکم گرفته می شود.
انعطاف پذیر نیست.
انگشتان به سر مداد خیلی نزدیک است.
حالت اسکیس زدن:
دست آزاد گرفته می شود.
انعطاف پذیر است.
انگشتان از سر مداد فاصله دارند.
حالت دوم زمانی است که سر انگشت دوم و شست دور از هم باشند و معمولاً به جای آنکه به سمت داخل خمیده باشند، راست هستند.به این ترتیب حرکت مداد بیشتر می شود.با باز کردن انگشت دوم و سوم و حرکت آنها به سمت بالا و پایین خطوطی به بلندی شش ،هفت سانتی متر می توان کشید.همچنین دراین حالت هنرمند می تواند مداد را از پهلو بگیرد و از تمام سر مداد حداکثر استفاده را ببرد.یکی از نتایج این طرز گرفتن مداد ،کشیدن خطوط پهن است .چرا که به راحتی می توان تمام انگشتان را باز کرد ،در نتیجه مداد،نرم و آرام روی کاغذ حرکت می کند.زاویه و درجه انعطاف پذیری مداد باید با دست هنرمند تنظیم شود،شخص می تواند بدون درنگ یا وقفه از حالت اول به حالت دوم تغییر حرکت دهد.
در حالت سوم گرفتن مداد درست مثل گرفتن کاردک بتونه کاری یا ازار دیگری شبیه آن است.مداد بین انگشت شست و انگشت دوم گرفته می شود.در این حالت هرگونه حرکت انگشت یا دست حذف می شود،بنا بر این بیشتر برای کشیدن خطوط بلند و پهن مناسب است.کل ساعد نیز به کار گرفته می شود تا حداکثر امکان را برای هنرمند فراهم کند.با توجه به اندازه کاغذ مورد استفاده و وسعت حرکت بازوی هنرمند،خطوط کشیده شده با این روش،به بیش از یک متر نیز می تواند برسد همچنین در این حالت می توان خطوط اسکنه ای ایجاد کرد .کافی است مداد را در دست بگیرید و با ضربات کوتاه و ناگهانی به سمت بالا و پایین،این خطوط را ایجاد کنید.
فشار دست
میزان فشار بر مداد همان چیزی است که به خط روح و ظرافت می بخشد.ضربات و خطوط بدون فشار ،ساده و یکنواخت می شود.خط ساده ای که با قلم و مرکب کشیده می شود می تواند بسیار زیبا باشد بویژه زمانی که خطوط یکنواخت و یکدست هستند.این نوع یکنواختی در خط سبب وضوح و صراحت اسکیس می شود.مداد شبیه قلم نیست و خطی که با آن کشیده می شود مثل خط قلم،یکنواخت نیست.مداد با مغزی سخت در مقایسه با مغزی نرم می تواند خطی نسبتاً یکنواخت ایجاد کند.اما زیبایی اسکیس مدادی به خاطر توانمندی هنرمند در اعمال فشار بر مداد به منظور تغییر در کیفیت خطوط است.حرکات خط پردازی )ضربه ای) ،کشیدن به سمت بالا ،چرخشی،همچنین حرکت ناگهانی مچ و آرنج و تغییرات ناگهانی زاویه سر مداد، در ایجاد تنوع و منحصر به فرد بودن اسکیس های مدادی نقش دارند.
با مداد باید مانند ابزار توانمندسازی حرکات دست،بازو و انگشتان رفتار کرد.گذشته از همه اینها،تنها از طریق این برخورد های حسی است که اسکیس به وجود می آید.روش اسکیس زدن فقط شامل حرکت دستی که مداد را گرفته،نمی شود بلکه ارتباط حسی سراسری از چشم به مغز و دست برقرار می شود .باتدا با چشم [شی ء مورد نظر را]مشاهده و باز بینی می کنیم سپس با کمک مغز و چشم آن را ساده می کنیم،دست هم آنچه را که مغز با دلیل ،ذخیره کرده،[روی کاغذ] ثبت می کند.مجدداًچشم ها آنچه را دیده ،ارزیابی می کند تا تصویر ذهنیمان از هر جهت شبیه همان چیزی باشد که در ابتدا دیده ایم.تغییرات لازم صورت می گیرد و دوباره همه چیز ارزیابی می شود.در یک کلمه:این [مراحل]،فرآیند اسکیس زدن است بی تردید اسکیس زدن فرآیندی ذهنی و کاملاً شخصی و خصوصی استًفشار آوردن بر مداد نیز اینگونه است یعنی استاندارد علمی ای وجود ندارد تا فرد میزان فشار را با توجه به نوع سر مداد تنظیم کند و اساس آن متکی بر آزمون و خطاست چرا که از اشتباهات و موفقیت هاست که درس می گیریم .برای دست یابی به الگویی منسجم و تلاش برای حفظ آن باید پیوسته این کار (آزمون و خطا) را انجام داد.
میزان فشار بر مداد و صحیح انجام دادن آن رویای هنرآموزان مبتدی است.پی بردن به این موضوع به زمان و دل بستن به کار نیاز دارد،راه میان بری برای آن وجود ندارد جز آنکه باید تجربه کرد و آموخت.
در واقع شگردهای زیادی وجود ندارد تا فردی بتواند میزان فشار و نیروی [وارد بر مداد] را بیاموزد.نکته کلیدی نحوه گرفتن مداد است.از آنجا که سر انگشتان به مداد فشار وارد می کنند بنا بر این طرز گرفتن مداد و تماس انگشتان با مداد بسیار مهم است. میزان فشار وارد بر مداد ارزش سایه روشن را مشخص می کند.برای ارزش رنگی تیره تر مقاومت کمتری لازم است و بر عکس.تغییر و تنوع در سایه های مدادی به طور کامل به توانایی هنرمند در کم و زیاد کردن فشار در لحظه مناسب بستگی دارد.این موضوع مانند چگونگی نگه داشتن مداد نیست که شخص بتواند سریع بیاموزد،بلکه باید آن را با تجربه به دست بیاورد.
مداد راحت ترین وسیله برای تمرین و آموختن اسکیس است.با وجود این،برای کسب مهارت،تمرین با مداد خیلی سخت است چرا که مداد ویژگی های خاصی دارد.در عین حال ،این مساله نباید شما را از آموختن اسکیس با مداد دور کند،بر عکس امیدوارم ویژگی های مداد شما را جذب این ابزار کند.
خط و خط پرداز(استروک)
خط عبارت است از رشته ی بلند و پیوسته باپهنایی یکسان،درحالی که خط پرداز(استروک ها)نسبتاَکوتاه است و ازخط های شکسته با پهناهای متفاوت تشکیل شده است.خط ،نتیجه ی حرکت مداد و باقی ماندن اثر آن روی کاغذ است و درحقیقت خط ظریف و یکنواخت است .در حالی که خط پردازها با حرکت ضربه ای مداد ایجاد میشود و اغلب پر رنگ و حساب شده اند.
در اسکیس از خط برای مشخص کردن لبه های مکانی و توصیف شی مورد نظر استفاده میشود .پهنای متفاوت خط با تنظیم زاویه ی سر مداد به راحتی به دست می آید. به لحاظ نظری نوک مداد سخت خط باریک و کمرنگ و نوک مداد نرم خط تیره و ضخیم ایجاد میکند.البته با استفاده از مداد نرم درجه یک می توان خطوط متفاوتی کشید بنابر این داشتن مجموعه ای از مدادها با سرهای متفاوت ضروری به نظر نمی رسد و یکی یا دو مداد ساده برای ایجاد چنین شگردهایی (انواع خطوط)کافی است.
در اسکیس،همیشه شیوه های مناسبی برای ایجاد تنوع در پهنای خطوط و اجتناب از یکنواختی وجود دارد.برای مثال،خطوط نیمرخ (خطوط ضخیم تر)از نظر بصری باعث می شود تا شیئ از پس زمینه جدا شود ،همچنین به دید سه بعدی شیئ نیز کمک می کند.خطوط با پهنای متفاوت حس عمق و فضا را بهتر منتقل می کند،این امر،بخصوص در اسکیس هایی که از مناظر زده می شود،آشکار است.
اسکیس زدن
هدف نهایی اسکیس،برداشت گرافیکی درست از تصویر [مورد نظر]است.گرچه،شیوه تفسیر و ارائه ،موضوعی جداگانه است و هر هنرمند برای بیان آن روش های خود را به کار می گیرد. اما نتیجه نهایی اسکیس ،اغلب تحت تاثیر برخی استانداردهای مورد قبول قرار می گیرد.اسکیس باید تا حدی واقعی به نظر بیاید و موضوع کشیده شده تا اندازه ای باید قابل تشخیص باشد.برای مثال،در سطحی ساده تر ،اسکیس درخت قاعدتاً شبیه درخت باشد نه یک شخص .و در سطوح پیشرفته ،درختی کهنسال نباید شبیه به نهال باشد .تنه و شاخ و برگ آن باید به نحوی ،مشخص کننده سن درخت باشد.خانه ای با نمای سنگی باید به گونه ای طراحی شود که قسمت های باریک بین سنگ ها و سیمان مشخص و واضح باشد.
مشاهده و ثبت
به منظور برداشت صحیح از تصویری که می خواهیم اسکیس بزنیم،باید زمانی را صرف کنیم و آن را به دقت مشاهده کنیم.اولین گام پراهمیت در زدن اسکیس مناسب،مشاهده دقیق تصویر مورد نظر است.این عمل باید دقیق و سریع اتفاق بیفتد.مشاهده مکرر و ثبت[تصویر مورد نظر]نیا زبه درک صحیح موضوع دارد.گاهی برای اطمینان از برقراری رابطه ای مناسب،برای آنکه موضوع مورد نظر به درستی به تصویر کشیده شود نیاز به اندازه گیری داریم.اسکیس از مناظر(به ویژه درختان) بهترین روش برای نشان دادن اهمیت مشاهده و ثبت است.این دو مزیتی باور نکردنی برای طراحان دارد چرا که تصویر با تناسب های دقیق در حکم بانک اطلاعات بصری است و برای کارهای بعدی می تواند منبع الهام و ایده به شمار آید.
اسکیس از مناظر
اسکیس از منظره ای ساده،اغلب شامل این اجزا است:درخت،بوته،زمین،تپه،آب و برخی اجزای ساخته دست بشر ،مثل خانه.اسکیس از منظره ای زیبا،ترکیبی دقیق از همه یا برخی اجزای بالاست .اسکیس از تنه درخت ،یک تپه یا فقط بستری از رود،بدون در نظر گرفتن اطراف آن به ندرت پیش می آید.تصور تپه ای بدون درخت به جز در محیط بیابانی مشکل است.بنابراین باید چشمانمان را عادت دهیم تا این اجزای تشکیل دهنده مناظر را به صورت تصویری از یک ترکیب مناسب ببینند.به این معنا که ابتدا زاویه دید مناسب را انتخاب کنیم،اگر منظره ترکیب مطلوبی نداشت،با جابه جا کردن اجزا آن،ترکیب جذاب را به دست آوریم.
ادامه دارد... .
درختان
درختان همانطور که می توانند از مهم ترین عناصر چشم انداز تلقی شوند اسکیس از
آنها نیز مشکل می نماید.زیرا درختان زنده اند ،رشد می کنند و در طی گذشت زمان دست خوش تغییر می شوند.برگ برخی درختان در زمستان می ریزد و برخی دیگر در بهار به گل می نشینند .بنابراین تغییرات فصلی می تواند در شکل ظاهری آنها تغییر ایجاد کند .مثل باد،برف و یخ.گونه هایی از درختان ،ساختار شاخه ای دارند بنابراین شکل ظاهری آنها می تواند با برگ یا بدون برگ باشد .رشد درختان تکی با توجه به فضای کافی در اطرافشان،با رشد درختان به صورت توده ای متفاوت است.تنه ی درختان مسن تر،پوسته ای شکسته دارد یا شاخه ها در پایه ی چتر درخت،خمیده شده و اغلب بخشی از ریشه ها در پایه تنه،از خاک بیرون زده و مشخص اند.این مشخصه ها نتیجه مشاهده،مراقبه و ثبت دقیق است.هر هنرمندی برای مشاهده و جستجوی جزئیات و نشانه های ویژه باید روشی مخصوص به خود داشته باشد.همچنین باید شیوه ای شخصی برای ثبت این نتایج در پیش گیرد چرا که اسکیس زدن یعنی ثبت همین نتایج.
درختان در پیش زمینه
درختان پیش زمینه عمدتاً برای قاب کردن عناصر در ترکیب بندی به کار گرفته می شوند.آنها تصاویر را قاب می کنند و چشمان بیننده را به سمت مرکز صفحه-جایی که اغلب نضمون [اصلی] اسکیس قرار دارد- سوق می دهند.عناصر موجود در پیش زمینه باید با جزئیاتشان طراحی شوند چرا که به ناظر نزدیک ترند.این جزئیات مانند بافت پوسته درخت ،شاخه های کوچک،برگ ها و غیره ،به نحوی باید طراحی شوند که کانون توجه را از مرکز کار ،منحرف نکنند.به کارگیری کنتراست در جزئیات به مانند کنتراست در سایه روشن جهت تباین عرصه های بصری زمین است.
درختان در یس زمینه
درختان در پس زمینه اغلب به صورت انبوه دیده می شوند،به همین دلیل بسیار متراکم به نظر می رسد و جزئیات از دست می رود.با وجود این،فرم و شکل درختان نباید فراموش شود حتی وقتی که در پس زمینه هستند.در این حالت باید از خطوط ساده با پهنای مناسب برای نشان دادن انبوه درختان استفاده کرد. از سایه زدن برای ساده کردن لایه های شاخ و برگ استفاده کنید و با ایجاد سایه های تیره و قسمت های روشن ،به موضوعی که در پس زمینه قرار دارد،حالت سه بعدی بدهید.
زمین ریخت
فرم(ریخت) زمین،تپه ،درخت،قسمت های هموار و گاهی هم صخره را شامل می شود .در بیشتر مناظر ،این عناصر به صورت جدا دیده نمی شوند،مثلاً تپه و دره غالباً به صورت عناصری متضاد و مکمل یکدیگر دیده می شوند.افق منظره ای هموار اغلب در پس زمینه با فرم هایی از صخره یا کوه قطع می شود.این ترکیب ها،تصویر را در نگاه دل انگیز تر می کند و موضوع بهتری برای اسکیس زدن می باشند،همچنین لایه های بیشتری را [برای اسکیس]فراهم کرده تا به ایجاد ترکیب جالب تر کمک کند.
هنرمند هنگام اسکیس زدن از زمین،ابتدا باید به دقت این عناصر را مشاهده،سپس اقدام به طراحی کند.ساده کردن این لایه های چند بعدی زمین به خطوطی ساده،رمز تمام اسکیس های مدادی جذاب است.شگرد کار در این است که از اسکیس زدن و ثبت جزئیات ،اجتناب کنید .به دنبال کشیدن ساختار زمین و مشخص کردن موج اصلی تپه و دره باشید .شکستگی های اصلی در صخره ی کوه را مشخص کنید و با استفاده از مدادی ساده ،برش طولی آن را به صورت طرح اولیه و سردستی بکشید.جهت تابش خورشید و چگونگی تغییرات (سایه روشن ها)رشته کوه و دره ها را مشاهده کنید.امتحان کنید و ببینید که چگونه پیچ و خم خطوط مداد به طور همزمان سه بعدی بودن زمین را می تواند نشان دهد.از سایه های موازی برای نشان دادن شیب ها و ناهمواری ها استفاده کنید.
مداد بهترین وسیله برای راندوی زمین است زیرا نوک نرمی دارد و فشار را به راحتی تحمل می کند و با اعمال فشار نوک نرم آن پهن و به حالت اسکنه ای تبدیل می شود.با هر چرخش مداد ،پهنای خطوط را می توان تغییر داد و تصویری ساده از برش طولی منظره ی [مورد نظر] کشید.هیچ وسیله ی دیگری مانند مداد نمی تواند این جلوه ی متنوع را ایجاد کند.
ادامه دارد... .
آب
بستر آب معمولاً به صورت دریاچه ،برکه،رود،آبشار یا اقیانوس است.به عبارت دیگر،نمی توان فقط آب را دید و از آن طراحی کرد.اغلب،عناصر دیگری وجود دارد تا آب را نگه داشته ،به آن شکل دهد یا درون ان ریخته شود.مانند کرانه های رود،خطوط ساحلی،لبه استخر شنا،لبه فواره و صخره ها یا پرتگاه های کنار آبشار.
با اسکیس نیز می توان آب را به طور غیر مستقیم با مضمون موضوع ارتباط داد.مثلاً،اسکیس از قایق با امواج اطرافش دلالت بر بالا و پایین شدن قایق می کند.یا با دیدن چند بادبان در خط افق،تصویری از مسابقه ی قایق رانی تداعی می شود.انعکاس،تأثیر آینه ای و راکد بودن سطح آب را نشان می دهد.
آب جویای سطح افقی و هموار است،بنابر این بهترین راه برای اسکیس زدن آب این است که با مداد خط افقی ساده ای روی کاغذ بکشید.برای اینکه تیزی و یکدستی نوک مداد ثابت بماند ،همین طور که مداد را روی صفحه می کشید کمی آن را بچرخانید.برای آنکه سطحی ناهموار ایجاد شود از خطوط افقی کوتاه استفاده کنید و کمی حالت موجی شکل (خمیده) به آنها بدهید تا امواج را نشان دهد.حالت های افقی این الگوها را تا جایی که لازم است به اسکیس عمق بدهد تکرار کنید همچنین تنوع ارزش خطوط و سایه گاه،همان طور که حرکت سطح آب را القا می کنند حاکی از چگونگی واکنش آب نسبت به نور است.
معماری
طراحی از بنا می تواند بسیار لذت بخش باشد .فرم اصلی ساختمان ها اغلب چهارگوشه است و مدول های سایه روشن آنها مشخص تر از مناظر می باشد.به دلیل ارتباط زاویه ای بین صفحه ها ،تضاد شدت رنگ بین آنها بیشتر است.صفحه های عمودی شامل دیوار،ستون،پنجره،ورودی،در و غیره است.صفحه های افقی شامل سقف ،کف، ایوانک ها،بام های گنبدی،بام های صاف و سطوح افقی کوتاه است.بام های شیبدار،صفحات شیبدارندو طاق های داخلی آنها نیز خمیدگی اندکی دارد.این صفحات با هم،فضا را تشکیل می دهند.یک یا چند صفحه با توجه به جهت تابش خورشید ممکن است در معرض آفتاب قرار بگیرد و این در حالی است که کناره های مخالف همان صفحات در سایه قرار دارند.صفحات مشابه نیز،در سایه هستند و به طور کلی نسبت به صفحات دیگر سایه ی تیره تری دارند .اسکیس خوب،با پیدا کردن راهکارهایی جهت تکامل معنادار الگو و با استفاده ی ماهرانه ارزش های رنگسایه ای حاصل می شود.برای مثال،اگر صفحات در معرض تابش مستقیم خورشید قرار بگیرند ممکن است جزئیات و الگوی سنگ کاری خانه هایی که بسیار جالب توجه اند قربانی شود.در چنین مواقعی استفاده از تضادهای شدید سایه روشن از نشان دادن جزئیات مهم تر است.
به خاطر داشته باشید که بافت و الگو نقش بسیار مهمی در اسکیس از بنا دارد.الگوها در استفاده از مصالح و شیوه های ساختمان سازی کاربرد دارد،گاهی نیز برای پر کردن جاهای خالی از آنها استفاده می شود،مانند دیوارهای آجری.هدف از به کارگیری آنها مشخص کردن لایه های مختلف صفحات و سه بعدی نشان دادن موضوع است.بیشتر الگوها با چرخش های متفاوت قلم در جهت های مختلف از خطوط موازی گرفته تا هاشورهای متقاطع ایجاد میشود.ترفند اسکیس زدن از ساختمانها در نظر داشتن جهت صفحات و اجتناب از سماجت و بی حوصلگی است. برخی الگوهای مورب ،یکنواختی کار را از بین می برد و سفید نگه داشتن بعضی صفحات برای ایجاد تضاد،به موضوع جان می بخشد.برای عمیق تر نشان دادن فضا و معنی دادن به موضوع از سایه های تیره استفاده کنید.
اسکیس از سیماهای شهری
شهرها و روستاها پراند از هیجانات بصری که برای اسکیس زدن از بهترین موضوعات تلقی می شوند.شهرها با ساختمانها نمود می یابند اما آنچه فضای بین ساختمانها را پر کرده،جذاب تر است.به جز سبکهای مختلف معماری ،تجهیزات خیابان مانند،تیرهای چراغ برق،تابلوها،سایبانها،ویتر ین مغازه ها،همه در رنگین و زیبا شدن خیابان ها نقش دارند.چنین فضای چند بعدی ،آرمانی است،چرا که همه عناصر مناسب برای ایجاد اسکیس اصولی را داراست:فضایی کنترل شده از صفحات عمودی و افقی،معماری جالب توجه،امکان کار بست درست نور و ارزش های رنگ،مهم تر از همه مقیاسی که به ناظر اجازه می دهد در فضایی که می خواهد اسکیس بزند و راه برود.هیجانی که در این نوع اسکیس وجود دارد به مراتب از مناظر باز وسیع بیشتر است.
گام به گام:فیگور : 10
1.خط دید (افق) را ترسیم و فرض کنید سطحی با ارتفاع 1.5 متر است.از این به بعد هر شکلی که از پایین این خط رسم می شود همیشه ارتفاع 1.5 متری دارد.برای مثال تیر چراغ بلند تر در ترسیم نسبت به تیر چراغ کوتاه تر نزدیک تر به نظر می رسد اما آنها دقیقاًهم اندازه می باشند.چشم های تمام افراد را روی خط دیدی که رسم کرده اید، بکشید و از آن خطی عمودی برای بدنه رسم کنید .در این حالت مردم به جای اینکه معلق یا فرورفته شوند ،روی سطح زمین به نظر می آیند .(اگر خط دید در 3 متری یا بیشتر
قرار بگیرد به این معنی است که نگاه بیننده به سمت بالا است و افراد به گونه ای قرار می گیرند که گویی به تناسب در مقیاس 1.5 متری قرار گرفته اند.)
2. برای رسم یک فرد،کمی بالا تر ازسرش یک خط بکشید تا بتوانید پیشانی و مو را رسم کنید.خط را دو قسمت کنید.باسن در وسط قرار دارد.فاصله ی باسن تا زمین را به دو نیمه تقسیم کنید.زانو ها در وسط است.نیمه ی بالایی تنه را نیز دو قسمت کنید.شانه ها کمی بالاتر از نیمه ی میانی بدن می باشند.آرنج و مچ در میان باسن و شانه قرار دارند. چانه کمی پایین تر از فاصله ی بین بالای سر و شانه ها قرار دارد.شانه و باسن با اندکی زاویه در جهت مخالف یکدیگر می باشند.زانو و قوزک پا با باسن موازی اند. بعد از اینکه اعضای بدن در جایشان قرار گرفتند،اسکلت را رسم کنید و با اضافه کردن لباس،مو،کفش و غیره آن را تکمیل کنید.
3. از فایل ترسیم یک فیگور انتخاب کنید و اگر اندازه ی مناسبی دارد آن را روی خط دید قرار دهید یا کپی کنید.با مداد قرمز حالت پیکر را رسم کنید سپس با روان نویس مشکی دور خط آن را بکشید.به خاطر بسپارید که در[رسم]خط هایتان راحت باشید و از نقاط و شکاف ماهرانه،زاویه های همپوش و خطوط با وزن متغییر و خطوط بافتدار و خطوط تیره -روشن-تیره استفاده کنید.
4.رنگ آمیزی را با ماژیک شروع کنید.رنگ روشن و تغییر تدریجی ارزش را به کار ببرید و فضای سفید نیز باقی بگذارید.چند مرتبه رنگ آمیزی نکنید و خطوط را راخت و سریع بکشید.از اصول جفت رنگ و تکرار رنگ برای خطوط،روی لبه ها و نقاط استفاده کنید.
5. ارزش های تیره تر ماژیک و سایه گاه و سایه را بیفزایید سپس با مدادرنگی و قلم سفید آن را روشن کنید.
6.با استفاده از خطوط تکرار و ممتد صورت را شبیه تخم مرغ بکشید .آن را 4 قسمت کنید .دوباره هر خط افقی را به دو نیمه تقسیم کنید تا مکان چشم ها پیدا شود .هرخط عمودی را به دونیمه تقسیم کنید تا خط مو و محل بینی مشخص شود.گوش ها بین چشم ها و بینی و دهان میان بینی و چانه قرار می گیرد.
7.جزئیات بیشتری را به چشم ها،بینی و دهان بیفزایید.و یا جزئیات را حذف کنید و یک T ساده بکشید.سپس اجزای صورت را رسم کنید.
گیاهان
گیاهان در پلان ها و ترسیمات نما حس مقیاس را القا می کنند و رسم را طبیعی جلوه می دهند همچنین درآنها از ترکیب زیگزاگ و انبوه-تهی استفاده می شود.گیاهان از نظر قالب ،شکل،اندازه،و رنگ متنوعند و به طور کلی به سه نوع اصلی طبق بندی می شوند:درخت،بوته و پوشش زمین.درختان و بوته ها مجدد به دو گروه تقسیم می شوند:تیره مخروطیان(همیشه سبز)و برگ ریز.
تکنیک های سر قلم:درختان در پلان
همیشه از مداد و شابلون برای رسم سریع درختان استفاده کنید.برای کشیدن دایره های دوبل به دور آنها قلم یا مداد را به کار گیرید.این کار به درختان ظاهری راحت و سه بعدی می دهد. در ختان را تقریباًدر دو سوم اندازه واقعی شان رسم کنید.از بزرگ یا
کوچک کردن بیش از حد انها خودداری کنید به طور کلی هرچه پلان در مقیاس های بزرگتری باشد جزئیات بیشتری از درختان باید نشان داده شود؛البته ممکن است با توجه به گیاهانی که زیر درختان قرار دارد تغییر کنید. هنگامی که یک درخت را در یک پلان رنگ آمیزی می کنید،از اصول جفت رنگ و رنگ مجاور استفاده کنید و مقداری فضای سفید باقی بگذارید.هنگام رنگ
آمیزی درختان بزرگتر که جزئیاتی در زیر آنها قرار دارد فقط از رنگهای رقیق روشن استفاده کنید. هنگام به تصویر کشیدن گروهی از درختان در قالب یک دور خط،از دور خط سیاه در کل پیرامون محیط خارجی ان و از یک دور خط روشن تر برای مشخص
کردن هر درخت به صورت مجزا استفاده کنید.همیشه از سایه ها برای تمایز درختان از سطح زمین و دیگر درختان باقی بگذارید .(این کار را می توان با مدادرنگی سفید انجام داد.) هنگامی که درختی مقابل ساختمان یا روی پشت بام قرار دارد،شکل آن
همیشه باید با ساختمان همپوشانی داشته باشد. اگر تعداد زیادی درخت باید بکشید از مهر با طرح درخت استفاده کنید.این مهر را می توان از سازنده مهر خریداری کرد تا در وقت صرفه جویی شود.
تکنیک های سرقلم :بوته و پوشش های زمین در پلان به طور معمول بوته ها باید جزئیات کمتری نسبت به درختان در نمای پلان داشته باشند.گروهی از بوته ها معمولاًدر دور خطی ساده با نقاطی نمایش داده می شوند که این نقاط تنه را تشکیل می دهند. بوته های برگریز معمولاً با دور خطی لطیف و بوته های همیشه سبز با لبه های دندانه دار نشان داده می شوند. هنگام راندو،بعضی بوته ها را رنگ نکنید یا با رنگهای روشن رنگ کنید تا کمی فضای سفید باقی بماند هنگام مشخص کردن دور خط بوته ها،از دو نوع پهنای خط،یک خط سیاه برای لبه خارجی و یک خط باریک در داخل آن یا برعکس ،استفاده کنید. هنگامی که پوشش زمین و چمن هردو در یک پلان قرار گرفته اند،نشان دادن تمایز بین آنهااهمیت زیادی دارد .هنگام به کار بردن رنگ یا ارزش برای نواحی پوشش دار مطمئن شوید که این نواحی از درختان و بوته ها روشن تر یا تیره تر شده است تا بتوان به این ترتیب بین آنها تمایز قائل شد. برای جذابیت بیشتر از خطوط و نقاط در سطح زمین استفاده کنید. هنگام راندو با ماژیک برای چمنی که روی سطح صاف زمین قرار دارد خط کش را برای هدایت ماژیک به کار ببرید. با توجه به پهنای مورد نظر خوط ،دو گونیا را با فاصله از یکدیگر به
هم بچسبانید و از هر دو لبه برای به تصویر کشیدن چمن با پوشش زمین استفاده کنید.
تکنیک های سر قلم:درختان در نما
ابتدا درختان را مطابق شکل اصلی شان رسم کنید.این شکل ها ممکن است دایره ای،تخم مرغی،ستونی،و نامنظم و مخروطی باشد.شاید شکل دور خط به تنهایی برای اسکیس های سریع کافی باشد. به یاد داشته باشید که از اصول زیگزاگ ،جفت رنگ و رنگ مجاور استفاده کنید و اندکی فضای سفید باقی بگذارید.نقاط را اضافه کنید و در نهایت با رنگ مشکی دور خط ان را بکشید. درختان پشت ساختمان باید روشن تر یا تیره تر از ساختمان باشند تا کنتراست مناسبی ایجاد شود. شاخ و برگ وتنه درختان پیش زمینه باید جزئیات بیشتری داشته باشند،درختان پس زمینه باید به صورت دور خطی انبوه و ساده نشان داده شوند. الگوهای شاخه دار فقط مواقعی کاربرد دارند که اجزای درختان مهم به نظر برسند.از درختان پر شاخ و برگ می توان برای پوشاندن نماها و عناصر نا مطلوب استفاده کرد. از نماهای فرورفته و برجسته شاخ و برگ یا حروف Wو M برای نشان دادن الگوهای برگ ها استفاده کنید. تنه درختانی که به طور مستقیم زیر سایه قرار دارند همیشه باید تیره تر ترسیم شوند تا سایه و سایه گاه را نشان دهند.ارزش کلی تنه به پس زمینه آن بستگی دارد.تنه های تیره درختان باید مقابل پس زمینه های روشن قرار گیرند و برعکس.
این سه مرحله را در راندوی درختان دنبال کنید:1.دور خط را اسکیس بزنید.2.رنگ های روشن را اضافه کنید و با رنگ مشکی دور خط را بکشید.3. رنگ های بیشتر و تیره تر و همچنین جزئیات را اضافه کنید.
تکنیک های سر قلم :بوته ها و پوشش های زمین در نما
هر دو نوع بوته های همیشه سبز و برگ ریز به گروه های زیر طبقه بندی می شوند:مدور،خزشی،دور خط،شاخه ای و شاخه ای با دور خط. اصول دور خط برای ترسیم درختان در نما دور خط را دنبال کنید. در راندوی ماژیک از رنگ لعابی مات استفاده کنید و روی ماژیک نقاشی کنید تا بوته ها اضافه شوند.معمولاً چمن های پیش زمینه باید تیره تر از پس زمینه باشند در غیراین صورت به یک نقطه کانونی در مرکز نیاز داریم. خطوط و نقاط سیاه و سفید را برای ایجاد جذابیت اضافه و چمن را بافت دار کنید. هنگام راندو رنگی چمن،اصول رنگی مجاور و جفت رنگ را در نظر بگیرید تا ظاهری جالب و واقعی به وجود آورید.هنگامی که در پرسپکتیو از خطوط کوتاه برای نمایش چمن استفاده می کنید هر چه به سمت پیش زمینه پیش می آیید ،فاصله بین خطوط باید به تدریج وسیع تر شود .زاویه انها طبیعت هموار یا ناهوار زمین را نشان می دهد.
خودرو
گنجاندن خودرو در ترسیم باعث ایجاد مقیاس ،فعالیت و واقع گرایی می شود.همچنین خودروها به ایجاد ترکیب مناسب کمک،عناصر نامطلوب را پنهان و فضا را تکمیل می کنند و بر اعتبار آن می افزایند.جمع آوری تصاویر خودروها از مجلات،کتابها و فروشندگان بروشورها برای تهیه منبع جزئیات فکر خوبی است.هیچ گاه نباید خودروها را در ترسیم آورد چرا که پیدا کردن خودر مناسب در زاویه مناسب برای مقیاس رسم بسیار وقت گیر است.اکثر خودروهای ترسیم شده به هنگام ورود به خیابان یا خروج از آن،کج و یکوری به نظر می رسند. خودرو متناسب با خصوصیات پروژه را انتخاب کنید.خودروهای گران قیمت اعتبار و ارزش راندو را افزایش می دهند.در حینی که خودروها می پیچند،اگر امکان دارد آنها را در هر دو جهتی که عبور می کند ترسیم کنید.به یاد داشته باشید که راننده را نیز رسم کنید.همیشه سایه خودروها را روی خیابان قرار دهید .سطح جزئیات خودرو باید با پیچیدگی ترسیم سنجیده شود.رنگ هایی که برای خودرو استفاده می شود باید مکمل رسم باشد مانند خودرویی قرمز در برابر منظره ای سبز و یا خودرویی نارنجی در برابر آسمان آبی.
مبلمان
مبلمان،ترکیبی زیگزاگی و انبوه -تهی ایجاد می کند و فضای داخلی را به وجود می آورد.مبلمان مجلل ترسیم را جذاب جلوه می دهد.در فضاهای بدترکیب و ناهماهنگ این مشکلات می توانند با تدبیر جابه جایی مبلمان پنهان شوند. تکنیک های سرقلم هیچ گاه موقع راندو مبلمان را رسم نکنید.فرض کنید که حالت مبلمان به شکل مکعب یا جعبه است و آن را در پرسپکتیو قرار دهید.سپس مبلمان را در مکعب رسم کنید و جزئیات لازم را به آن بیفزایید. ابتدا از یک مداد قرمز برای رسم سریع آن استفاده کنید سپس با روان نویس مشکی دور خط آن را بکشید .در حالیکه فضای سفید باقی می گذاریدو از جفت رنگ استفاده می کنید برای ساختار رنگ آن،سایه گاه های روشن به کار ببرید.خیلی سریع ارزش های تیره تر را برای رسیدن به تغییر تدریجی ارزش اعمال کنید .سایه گاه و سایه را بیفزایید و با خطوط ماژیک و مدادرنگی آن را روشن کنید.از مجلات و فهرست تصویری مبلمان پوشه عکسی تهیه کنید .داشتن پوشه ای از اسامی انواع مبلمان برای ارجاع شما کمک خواهد کرد.به کمک این پوشه می توانید مبلمانی را که مناسب دکور و طرحتان است انتخاب کنید.این انتخاب باید با تجسمی که می خواهید القا کنید متناسب باشد .مبلمان را به صورت طبقه بندی شده قرار دهید .فاصله گذاری تصادفی ممکن است ترکیب کلی را ناهمگن کند.به یاد داشته باشید که هنگام راندو،از جفت رنگ،تغییر تدریجی ارزش،سایه گاه و سایه ،نقاط و خطوط استفاده کنید.به خاطر پیچیدگی بافتها و رنگهای رویه مبل،بسیاری از مردم موقع راندو مبلمان (چندین بار رنگ امیزی)می کنند.این کار نتایج ناهمگنی را به دنبال خوهد داشت.در حقیقت رنگها و الگوهای بسیاری وجود دارند که وقتی با یکدیگر ترکیب می شوند فضایی خوش آیند خلق می کنند.
آسمان
آسمان بخش وسیعی از ترسیم را تشکیل می دهد و وضع کلی هوا از خورشیدی تا طوفانی،غروب آفتاب تا نیمه شب را نشان می دهد .آسمان می تواند به تعادل ترسیم کمک کند و توجه را بر موضوع متمرکز کند.از شکل ابرها اغلب برای رسیدن به ترکیب زیگزاگی جالب استفاده می شود.به طور کلی،رنگهای روشن،ترسیم را لطیف می سازد و سبب جلب توجه فرد به نقاط کانونی می شود .استفاده از جفت رنگ به جذابیت و پیشرفت طرح کلی رنگ کمک می کند.رنگ بیش از اندازه باعث می شود آسمان تیره و غیرواقعی به نظر برسد.
تکنیک های سر قلم:
همیشه موقع راندو با مرکب،آبرنگ یا رنگ لعابی ابتدا روی آسمان کار کنید.هنگام راندو با مداد ،پاستل و ماژیک آسمان را آخر کار رنگ کنید. آسمان نباید بر دیگر عناصر ترسیم غلبه کند بلکه باید ترکیب را تقویت کند.ممکن است ترکیب با زیادکاری روی آسمان،خراب شود.کار را آسان بگیرید و به یاد داشته باشید که (کم زیاداست.) هنگامی که آسمان را طراحی می کنید ان را در قالب زیگزاگ نگه دارید و لبه های خارجی ساختمان ها را رسم نکنید .بعد از اعمال این موارد ،آسمان پشت ساختمان قرار می گیرد نه بالای آن.رنگ آسمان باید خط افقی یا ساختمانها را قطع کند تا عناصر روی زمین معلق به نظر نرسند.به عنوان یک اصل،آسمان در جایی که به خط افق می رسد باید همیشه روشن تر باشد.با وجود این در اسکیس های سریع ممکن است مجبور شویم آسمان را در اطراف مرکز رسم تیره تر و هم زمان با حرکت به طرف بیرون روشن ترکنیم تا نقطه کانونی ایجاد کند و در برابر ساختمانی یه رنگ روشن به انبوه-تهی برسد .استفاده از رنگ نارنجی نزدیک افق توسط جفت رنگ به ترسیم جذابیت می بخشد. به هنگام رنگ آمیزی آسمان،به منظور یک دست شدن آن ،از همان ابزاری استفاده کنید که در دیگر عناصر رسم استفاده کرده اید.ابزار مشخصی مانند ماژیک ممکن است محدودیت هایی را برای فضاهای بزرگ ایجاد کند زیرا ظاهری خط مانند دارد. در این مورد-به عنوان مثال برای آسمان -از پاستل استفاده کنید. با تیز بر ،پاستل آبی را بتراشید تا پودر ایجاد کند و ان را روی نواحی مورد نظر بپاشید.سر انگشتتان را در اطراف ساختمان جلو و عقب ببرید تا آسمان پدید آید .روی رنگ آبی از پاستل سفید برای ایجاد ابر استفاده کنید.
آب
آب در طراحی معمولاً به عنوان عنصری آرام در نظر گرفته می شود.دریاچه ای آرام حس ارامش را به مخاطب القا می کند حال آنکه ،چشمه ای بزرگ جذابیت می آفریند.به واسطه این انگیزه هاست که در بسیاری از پروژه های موفق خصوصیات آب مد نظر قرار می گیرد.دامنه عناصر آب از بازتاب در استخر،استخر شنا و دریاچه تا چشمه ها و آبشار و رودخانه ها را شامل می شود.در این بخش آب روان و راکد را درپلان و اسکیس ها بررسی می کنیم. تکنیک های سر قلم :آب راکد از خطوط عمودی برای نشان دادن سطوح بازتاب و از خطوط افقی برای نشان دادن سطوح هموار و آیینه ای استفاده کنید. بعد از اعمال خطوط عمودی و افقی مناسب بر سطح آب ،از یک پاستل یا مداد سفید روی خطوط قبلی در جهت مخالف به منظور راندو بازتاب استفده کنید. نمای پلان استخر با پاستل راندو می شود ،از پاک کن معمولی با زاویه 45 درجه برای تفکیک سطح و ایجاد بازتاب استفاده کنید.اگر استخر با ماژیک راندو شده است باید از پاستل سفید استفاده کرد. برای پوشش نواحی وسیع مانند دریاچه ها پاستل یا ایر براش را به کار گیرید .برای القا حس عمق سایه را اعمال کنید. از طریق ترکیب،تغییر تدریجی ارزش در سطح آب را به وجود آورید .در اسکیس،همیشه از ارزش های تیره تر برای اطراف پس زمینه استفاده کنید. عناص ردیگری از محیط پیرامون را به آ ب بیفزایید تا واقعی تر جلوه کند،افرادی که در آب شنا می کنند عناصر مناسبی هستند.از اصول جفت رنگ نیز استفاده کنید .برای مثال ،افرادی را که لباس شنای نارنجی یا قرمز پوشیده اند در برابر آب آبی قرار دهید. تکنیک های سر قلم:آب روان تکنیک های کلیدی مشابه ای را که در مبحث آب راکد بیان شد به کار گیرید. از اندازه های مختلف حباب ها و نقاط سیاه و سفید و خطوط منحنی استفاده کنید تا علاوه بر امواج،جذابیت و حرکت آب را نیز به تصویر در آورید. چشمه ها یا آبشار مقابل پس زمینه تاریک را با رنگ روشن تر یا سفید ایجاد کنید ؛برعکس این عمل را نیز می توانید انجام دهید.این کار،ترکیب انبوه- تهی خوبی در ترسیم می آفریند. سطح عمودی چشمه یا آبشار باید ارزش روشن تر و پلان افقی باید تیره تر باشد تا به ایجاد عمق و تیره-روشن منجر شود. فاصله باریک سفیدی در طول خط کناره باقی بگذارید تا آب از سطح زمین جدا شود.این کار را با باقی گذاشتن فضای سفید یا با مداد سفید انجام دهید.
شیشه
اکثر ساختمان ها یا یک نوع شیشه یا شیشه هایی در شکل های مختلف و متنوع دارند.شیشه خود،دارای انواع زیادی است:شفاف یا رنگی،دودی یا آیینه ای. گام به گام برای رسم پنجره شیشه ای قاب بندی شده،ابتدا شیشه را به عنوان ورقه ای ساده با تغییر تدریجی ارزش راندو کنید. سایه قاب ها را روی شیشه قرار دهید. از یک رنگ مات مناسب برای رسم قاب های روی ناحیه سایه شیشه استفاده کنید.این کار باعث صرفه جویی در وقت می شود زیرا دیگر لازم نیست که به هر قاب سایه بزنید. تکنیک های سر قلم در صورت امکان ،تغییر تدریجی ارزش را هنگام ترسیم پنجره برای ایجاد جذابیت اعمال کنید. هنگام رسم شیشه نیمه شفاف یا شفاف سعی کنید اشیایی را که پشت پنجره قرار دارند نشان دهید تا واقعی تر به نظر برسد.این اشیا ممکن است چراغ های سقف یا اتاق،پرده ها،افراد و گیاهان را شامل می شود هنگام رسم بازتاب شیشه،عناصری که د رمحیط اطراف قرار دارند مانند آسمان ،گیاهان و مردم را در نظر بگیرید. پنجره هایی که به سمت آفتاب گیر ساختمان هستند باید تیره تر از آنهایی باشند که در سایه قرار دارند.این عمل باعث ایجاد کنتراست و انبوه -تهی می شود. هنگامی که از آبرنگ برای راندو شیشه استفاده می کنید قبل از به کار بردن رنگ،تمام پنجره را مرطوب کنید.
مصالح ساخت
آشنایی با مصالح دست ساز و چگونگی راندو آنها برای ترسیمات معماری لازم است.مصالح شامل چوب،آجر،کاشی،سنگ،سیمان،تخ ته سنگ،فلز و شیشه می باشد.موفقیت راندو به کیفیت جزئیات آن بستگی دارد.مشاهده و تمرین زیاد به شما در افزایش مهارت هایتان کمک می کند. تکنیک های سر قلم هنگام راندو مصالح همیشه تغییر تدریجی ارزش و جفت رنگ را منظور کنید و مقداری فضای سفید باقی بگذارید. برای ایجاد جذابیت،به سطح مورد نظر خطوط راه راه،نقاط ،سایه گاه و سایه اضافه کنید. بعد از رنگ آمیزی اولیه شیء کامل شده جزئیات را بیفزایید و با مداد های رنگی سایه روشن ها را اضافه کنید.
منبع:کتاب راندو،ترسیم و پرسپکتیو گردآورنده،مایک دابلیو.لین ،آسلا
بحث های تئوری راندو : 38
1. جسارت شرط اول خلاقيت است. 2. هدف از طراحي به حداقل رساندن خطاست.3. انسان به واسطه انسان بودنش نياز به خلق دارد. 4. خشنودي مخاطب (مصرف كننده، سفارش دهنده، كاربر) هدف نهايي طراحي نيست اما بدون تامين رضايت او طراحي ارزشي ندارد. 5. انسان ها از حرف نو لذت مي برند. 6. طراحي بايد به سرعت و در عين حال در آرامش كامل انجام گيرد. 7. هر چيزي كه ترسيم مي شود لزومن طراحي نيست. 8. در عين حال كه لازم است طراحي آزادانه اتفاق افتد، بايد دغدغه اجرا داشته باشد. 9. طراحي معادل طول فرآيندي است كه در جهت خلق (از آشنايي با كارفرما تا اتمام اجرا) صورت مي گيرد 10 . نوآوري در شيوه ي اجراي طرح بايد قسمت بزرگي از وقت طراح را به خود اختصاص دهد.11. طراح بايد پاكسرشت، عاشق طراحي، چابك، اهل مطالعه، دوستدار طبيعت، مرفه، شاعر، جهانگرد، متساهل، باهوش، چند بعدي، و متفكر باشد. 12. طراحي فرصتي براي شخم زدن مغز است.13. طرح بايد بر اساس امكانات موجود باشد. 14. طرح اگر توجيه اقتصادي (كوتاه مدت و بلند مدت باهم ) نداشته باشد روي كاغذ باقي مي ماند. 15. پرونده طراحي هميشه باز است اما در يك زمان بايد طرح را تکميل و تحويل داد. 16. هر چه مقياس كار طراحي بزرگ تر يا عمق و اهميت آن بيشتر شود، حساسيت بخش مطالعات آن بيشتر مي شود. 17. طراح بايد امكان دسترسي به تنهايي و سكوت را تا هر ميزان كه بخواهد داشته باشد. 18. طراح بايد طرح را مدام به معرض نمايش و داوري ديگران بگذارد اما فقط به ايده خود عمل كند. 19. مشورت و نظارت دو گروه بر طرح الزامي است: نمايندگان كاربر، و متخصصين مرتبط با موضوع.20. طراح بايد در تمام مراحل فرآيند (از زمان گرفتن كار تا دريافت دستمزد) از خود خلاقيت نشان دهد.
1-راندو رو بر اساس موضوعتون انتخاب كنين اين مورد يه كم احتياج به تجربه داره مثلا به نظر من نوع راندو و رنگهايي كه براي يه بيمارستان يا مهد كودك استفاده مي شه بايد با هم فرق داشته باشه البته اين موضوع رو حتي توي كاراي خيلي از اساتيد آموزش راندو نمي بينم حتي سر اين قضيه با يكي از اساتيد حرف زدم ته دلش پذيرفت ولي خوب شان استادي نبايد خدشه دار بشه ديگه 2-براي كساني كه ابتداي راهن پيشنهاد من استفاده از ابزارهاي قابل كنترله!مثل مداد رنگي البته كار با مداد رنگي ظرايف خاص خودش رو داره ولي براي راه افتادن دست به نظر من ابزار خيلي خوبيه در مراحل بعد آبرنگ و ماژيك و ...استفاده بشه 3-خودتون با تمرين مي تونين قابليت هاي يه وسيله يا ابزار رو پيداكنين حتي ممكنه بقيه به اين موضوع نرسيده باشن و همين مي تونه به قوت كار شما كمك كنه 4-تمرين بهترين راه پيشرفت براي انجام هر كاريه !
موفق باشين
آموزش راندو (بحث های تئوری) :
همه راندوها یا تصاویر به طور کلی با یکی از سه نوع ابزار زیر انجام می شوند:
خشک، نیمه مرطوب، مرطوب.
ابزار خشک، در آب حل نمی شود و معمولاً پاک شدنی می باشد، به آسانی حمل و سریع به کار برده میشود.علاوه براین، ابزار خشک تغییر تدریجی ارزش لازم را برای اکثر ترسیم ها، به آسانی ایجاد می کند.
ابزار نیمه مرطوب شامل جوهر و ماژیک می شود.ابزارهای مرطوب هنگام استفاده ،نیمه مرطوب به شمار می آیند زیرا بسیار سریع خشک می شوند.ابزار نیمه مرطوب برای ایجاد تغییر تدریجی ارزش خط یا سایه گاه در ترسیم به کار میرود.تنوع انتخاب رنگ ،با سهولت کاربرد آن مرتبط است بنابراین آن را برای حرفه ای ها ایده آل می سازد.
هنگام استفاده از ابزار مرطوب به آب نیاز داریم زیرا در آب حل می شوند.مانند آبرنگ، رنگ لعابی و گواش که معمولاً پاک نمی شوند.به طور کلی برای استفاده موفقیت آمیز آنها به مهارت زیادی نیاز است.رنگدانه های مختلفی باید با یکدیگر ترکیب شوند تا تغییرات ارزشی نامحسوسی ایجاد کنند.تکنیک های ابزار مرطوب به هنرمند اجازه می دهند تا نواحی وسیعی را در زمان کوتاهی رنگ کند همچنین بزرگترین طیف رنگی ممکن را فراهم می آورند.
علاوه بر سه نوع ابزار اصلی، تکنیک های ترکیب ابزار نیز وجود دارد که اغلب برای خلق آثار خاص به کار می روند و ابزار مرطوب با مرطوب، مرطوب با خشک یا ابزار خشک با مرطوب را ممکن است در بر بگیرد.ابزارهای مرطوب به ویژه، برای ایجاد تغییر یا تصحیح مفید می باشند.ابزار کدر ومات مانند رنگ لعابی، ابزاری شفاف مانند ماژیک را سریع می پوشاند، برای مثال هنگام پوشاندن خطاها کاربرد دارد.
27نوع راندو
1-ابزار خشک (مداد و پاستل)
2-مداد معمولی
3-مداد نجاری
4-مداد سیاه رنگ
5-مداد زغالی
6-مداد رنگی
7-مداد رنگی مخصوص کاغذ چاپ با خط سیاه یا قهوه ای
8-پاستل معمولی
پاستل مخصوص کاغذ کالک زرد
ابزار نیمه مرطوب(جوهر ماژیک)
9. مرکب معمولی
10. آب مرکب
11. زیپاتون رنگی با دور خط قلم مرکب
12. زیپاتون سیاه و سفید با دور خط قلم مرکب
13. ماژیک معمولی
14. ماژیک با مداد رنگی
15. ماژیک با لایه استات جوهر
16. ماژیک با رنگ لعابی و پاستل
17. ماژیک روی کاغذ کالک زرد
18. ماژیک روی کاغذ چاپ (زغال اصل) 19. ماژیک روی لایه پلی استری
20. ماژیک روی کاغذ چاپ سپیا(قهوه ای مایل به قرمز)
ابزار مرطوب (آبرنگ، رنگ لعابی، ایر براش،آکریل)
21. آبرنگ معمولی 22. آبرنگ با دور خط قلم مرکب
23. مخلوط آبرنگ و رنگ لعابی
24. رنگ لعابی معمولی
25. ایر براش معمولی
26. ایر براش با دور خط قلم مرکب روی کاغذ سپیا
27. آکریلیک با دور خط قلم مرکب
از بین این 27 نوع ،8 مورد آن بیشترین کاربرد را برای حرفه ای ها دارد:مداد، مدادرنگی، پاستل، قلم مرکب، ماژیک، آبرنگ ،رنگ لعابی و ایر براش.جزئیات هر کدام در زیر آورده شده است.آشنایی کامل با ازارها و انتخاب آگاهانه آنها می تواند موفقیت شما را در پروژه تان قطعی کند.برای هر ابزار مقدمه کوتاهی آورده شده است که شما را با نوع راندو ،خصوصیات کلی آن ،قابلیت ها، محدودیت ها و کاربرد مناسب آن آشنا می سازد روند ساده گام به گام بهترین روش ها را برای استفاده از ابزارهای مورد مطالعه ارائه می دهد.فهرستی فنی از سر قلم ها نیز آورده شده که به شما کمک می کند تا حداکثر استفاده را از ابزار ها ببرید.
مداد
راندوهای مداد به دو گروه طبقه بندی می شوند:مدادهای گرافیتی و مومی.از آنجایی که مداد چندمنظوره است و می تواند ارزش سایه گاه ساده یا خطی ایجاد کند در بین حرفه ای ها از محبوبیت خاصی برخوردار است.راندو با مداد به خصوص نوع گرافیتی راحت پاک می شود و امکان اصلاح و تغییر فوری را فراهم می کند.فقط با یک نوع سر قلم،می توان ارزش های بسیاری را در ترسیم ایجاد کرد.انواع مداد شامل گرافیت، زغال،مداد سیاه پریسما کالر،ماژیک چینی و دیگر مدادهای مومی می شود.بعضی اوقات که می خواهیم راندوها را کامل کنیم ،مداد مناسب ترین وسیله برای اسکیس های سریع است.
جنس مداد
مدادهایی با نام و اسامی:شماره 2،KOHI-NOOR,6B,2B,HB(سیاه) شماره 2؛زغالDixon,Eagle314,BB Wolff's شماره 303؛مداد نجاری 6B.
گام به گام
1. سر مداد را آماده کنید و طرح اولیه شکل اصلی رسم را بکشید.مطمئن شوید که از پرسپکتیو و ترکیب راضی هستید.
2. دور خط دلخواه را روی کاغذ مناسب رسم کنید و ارزش و فضای سفید خالی مورد نیاز را تعیین کنید به نواحی سایه گاه و سایه توجه کنید.
3. ترکیب را رسم کنید .به جای حرکت دست از حرکات مچ و بازو استفاده کنید.خطوط 45 درجه و تغییر تدریجی ارزش را به کار ببرید.از یک سمت صفحه یا شیء به سمت دیگر کار کنید.به منظور اجتناب از سیاه شدن، ابتدا نواحی روشن سپس تیره را کار کنید.
4. جزئیات،سایه گاه و سایه را اضافه کنید.بعد از تکمیل شدن راندو،بر روی آن افشانه ثابت کننده بزنید تا خطوط مدادی به کاغذ بچسبد.از روکش های قابل برداشتن نیز استفاده کنید تا بعد در صورت لزوم بتوانید تغییرات یا اصلاحات ضروری را روی آن انجام دهید.
تکنیک های سر قلم
استفاده از پاک کن را به حداقل برسانید.
از جهت خط ،برای تقویت نقوش برجسته سطح رسم استفاده کنید.
رسم خطوط مداد را از لبه های کاغذ یا برگه آغاز کنید یا خطوط را در لبه خط کش یا وتر مثلث تمام کنید تا بتوانید دور خط را نشان دهید.
ابتدا با قرار دادن شیء زبر و بافت دار در زیر ترسیم ،بافت های خاصی ایجاد کنید سپس مداد را به کار گیرید.
نواحی پررنگی مانند ابر یا تصویر آب را از طریق پاک کردن به وسیله پاک کن ایجاد کنید.
مداد رنگی
مدادهای رنگی به راندو شور و هیجان می دهند؛به آسانی با هم ترکیب می شوند،به خوبی کنترل می شوند و می توانند نور یا تغییر ارزش را سریع ایجاد کنند.مداد رنگی ابزاری فوق العاده جذاب برای نمایش تصاویر است.مداد رنگی های نوع مومی که تا 120 رنگ آن موجود است،نمی توانند نور را به خوبی مداد رنگی های گرافیتی انعکاس دهند.آنها جلا ندارند و رطوبت به جای می گذارند.این نوع مدادها می توانند روی زمینه های مختلف-کاغذ و صفحه های متفاوت-استفاده شوند همچنین می توانند بافت های زیادی ایجاد کنند.راندو با مداد رنگی می تواند بدون کشیدن طرح انجام شود و اگر به درستی به کار برده شود اثرات ایده آلی برجای می گذارد.مدادهای رنگی (کاربرپسند)می باشند و برای مطالعات طراحی سریع نیز به اندازه ارائه گرافیک نهایی مؤثرند اما به خاطر سر نازکشان وقت زیادی می گیرند.
جنس مداد رنگی
مجموعه 48 یا 60 تایی مداد پریسما کالر برل با رنگهای زیر ساخته می شود:سفید،20%خاکستری گرم،50%خاکستری گرم،مشکی ،صورتی مایل به سرخ،قرمزآتشی،قرمز روشن لاکی ،قرمز سیر ،نارنجی ،کرم،زرد قناری،اخرایی مایل به زرد،قهوه ای مایل به زرد،سپیا(قهوه ای مایل به قرمز)،گل بهی،سبز مایل به آبی ،سبز سیبی،زیتونی،چمنی،سبز خالص،آبی نیلی روشن،آبی خالص،آبی کپنهاگ،آبی نیلی،آبی کبود.
گام به گام
1. برای رسم اسکیس روی کاغذ از مداد قرمز استفاده کنید.
2. رنگهای اصلی روشن را به کار بگیرید.از یک سمت صفحه به سمت دیگر کار کنید.قبل از کار با هر مدادرنگی سر آن را بتراشید و از نواحی روشن به تیره کار کنید.فضای سفید مناسب را نیز منظور کنید.
3. از رنگهای تیره بیشتر استفاده کنید.اصول رنگ را هرگز فراموش نکنید.
تکنیک های سر قلم
از روشن ترین رنگ شروع کنید و ارزش های تیره را به تدریج بیفزایید.
از کاغذ با بافت نرم برای داشتن رسمی واقعی و واضح استفاده کنید.
از استفاده از رنگهای مختلف پرهیز کنید.هنگامی که شما از رنگی استفاده می کنید،آن را روی تمام عناصر رسم اعمال کنید.
برای هیجان بخشی به رسم از جفت رنگ استفاده کنید.برای مثال،به چمن قرمز و به آسمان نارنجی اضافه کنید یا کوسنی زرد روی صندلی بنفش رسم کنید.
رنگهای سایه گاه خاکی را به کار ببرید.تا جای ممکن از رنگهای براق اجتناب کنید تا به نتایج واقعی تری دست یابید.دور خط را بکشید و جزئیات را با مداد مشکی اضافه کنید.
از مداد مشکی استفاده کنید تا فضاها و ارزش سایه گاه را بپوشاند؛این کار حالت رنگی متعادلی خلق می کند و زمانی انجام می شود که از همه رنگها استفاده شده است.
پاستل
راندو با پاستل برای اسکیس های سریع نتیجه بخش است.پاستل اغلب برای پوشاندن سریع نواحی بزرگ استفاده می شود.طیف وسیع رتگها به شما اجازه می دهد تا برای تکنیل راندو، رنگی مناسب را انتخاب کنید یا برای تیره کردن،روشهای دیگری به کار گیرید.در ترکیب هنری،پاستل ها اغلب بر گچ برتری دارند زیرا حالتی انبوه و درهم ایجاد می کنند.آنها می توانند در ترسیم خط اضافه شوند تا راندو رنگی مطلوب با ظاهری تقریباً شبیه آبرنگ به وجود آورند.پاستل ها برای راندوی آسمان ،دریاچه و دیگر اشکال آب و هر فضای بزرگی که به تغییرات ارزشی نامحسوس نیاز دارد همچنین برای بافت لطیف و ظریف پیشنهاد می شود.
جنس پاستل
[پاستل با مارک] ابرهارد فابر ناپاستل،جعبه پاستل [با مارک] گرام باخر طلایی،12 یا 24 قلم مربعی.
گام به گام
1. با مداد قرمز معمولی به آرامی روی کاغذ اسکیس بکشید .
2. رنگهای اصلی دلخواه را به کار گیرید.از نواحی کم رنگ به پر رنگ کار کنید و به منظور سیاه نشدن کار،از یک سمت کاغذ به سمت دیگر کار کنید.
3. از رنگهای تیره بیشتر استفاده کنید .بعد از تکمیل کار از افشانه ثابت کننده برای جلوگیری از سیاه شدن استفاده کنید.هنگامی که همه پاستل را به کار بردید مجدداً با افشانه ثابت کننده ترسیم را ثابت کنید.
4. از مداد مشکی برای تکمیل ترسیم دور خط و از دیگر مدادهای رنگی برای افزودن جزئیات ظریف-که با پاستل ایجاد نمی شوند-استفاده کنید.در آخر،به منظور محافظت از ترسیم ،بر روی آن سلفون پلاستیکی شفاف بکشید.
تکنیک های سر قلم
قلم پاستل را به اندازه دلخواه بشکنید.کل لبه تیز پاستل را به آرامی روی کاغذ بکشید.دقت کنید تا خط ضخیمی،ترسیم نشود.
برای ایجاد بافتی ظریف و لطیف مانند آسمان، آب یا چمن از سر انگشت یا کارتک ترکیب کننده استفاده کنید تا تغییرات سطح و ارزش پدید آیند.
همیشه از یک طرف شیء ترسیم شده شروع کنید و در طرف دیگر،با فشار متفاوتی برای ایجاد تغییر تدریجی ارزش ،آن را به پایا برسانید.
اصول رنگ را اجرا کنید.پس از انتخاب رنگ باید آن را بر روی تمام اشیا یا فضای ترسیم اعمال کنید.
ممکن است برای داشتن بافتهای مختلف در ترسیم ،کاغذ زبر در زیر راندو قرار داده شود.با به کارگیری پاستل روی رسم اولیه ، بافت نشان داده خواهد شد.
قلم و مرکب
قلم ومرکب در تکنیک های سیاه و سفید که حرفه ای ها انجام می دهند،بیشترین کاربرد را دارند.گستره ی روش ها ی کاربردی آنها از روان نویس تا قلم حرفه ای می باشد.این ابزارها ممکن است با روش های فنی یا دست آزاد استفاده شوند.مشخصه ی کدری و ماتی آنها باعث می شود تا برای چاپ و تکثیر سیاه و سفید ایده آل شوند.تکنیک های مرکب پاک نشدنی و برای ایجاد بافت و تغییرات ارزش نیازمند ترکیب خطوط سایه گاه می باشند.بدین منظور،از نقطه،خطوط افقی و عمودی،هاشور زنی متقاطع و الگوهای خاص استفاده می شود.
قلم و مرکب می توانند به آسانی با دیگر ابزار ترکیب می شوند و بیشتر اوقات به عنوان زیر کار برای افزودن رنگ می باشند.مدادرنگی،ماژیک،آبرن� �،آکریلیک و ایربراش همگی می توانند به کار گرفته شوند.تغییرات ارزش که فقط با تکنیک های مرکب ارائه می شوند،معمولاّ واقعی نیستند و برای رسیدن به نتایج مطلوب به روش ترکیب ابزار نیازمندند.
جنس قلم و مرکب
مجموعه ی قلم راپید و گراف شارپ ساخت سنفورد.روان نویس ساخت فلایر،پایلوت،شیفر و لی پن .
گام به گام:
برای رسم اسکیس پرسپکتیو روی کاغذ،از مداد استفاده کنید.
جزئیات را اضافه کنید و ترکیب را تنظیم کنید.
دور خط مورد نظر را روی کاغذ رسم با قلم و مرکب بکشید.
تکنیک های سرقلم
هنگام راندو کردن از باریکترین دور خط ممکن استفاده کنید.
ضخامت خطوط را برای متمایز کردن عمق رسم تغییر دهید.اشیای نزدیک ،خط ضخیم و اشیای دور،خط باریک دارند.
ترسیم صحیح نواحی سایه گاه و سایه در این تکنیک بسیار مهم است.
به طور کلی استفاده از خط فنی به کار سرعت می دهد و خط دست آزاد زمان بیشتری می گیرد زیرا بر روی خط فنی رسم شده کشیده می شود؛اما خط دست آزاد ظاهری خوشایند و راحت به ترسیم می بخشد.
از کاغذ پوستی مومی مصنوعی و سطوح پلی استری برای جلوگیری از حرکت قلم استفاده کنید.
سعی کنید به جای مرکب مشکی از رنگهای متنوعی استفاده کنید.مرکب قهوه ای تاثیر بصری خوشایند و نرمی ایجاد می کند.
ماژیک
ماژیک بر خلاف دیگر ابزار،مرطوب به کار برده می شود اما تقریباً سریع خشک می شود.این ابزار شبیه آبرنگ است چرا که با ابزاری شبیه قلم مورد استفاده قرار می گیرد.رنگهای واقعی می توانند به آسانی بدون ترکیب رنگها یا استفاده از قلم مو به دست آیند.این ابزار چند کاره است و دایره وسیعی از رنگ و سر قلم را برای کاربران فراهم میکند و با ابزارهای دیگر مانند مداد رنگی تناسب دارد.
برخلاف دیگر ابزارهای مرطوب از ماژیک میتوان تقریباً روی هر کاغذی استفاده کرد مانند کاغذ کالک و پوستی و ارزش ها و نتایج مختلفی را به وجود آورد.کار اصلی ممکن است بعد از مدتی محو شود به خصوص اگر در معرض تابش مستقیم نور خورشید قرار گیرد و یا زمانی طولانی از آن بگذرد ؛بنابراین به منظور نمایش آنها ،به کمک عکس یا تهیه کپی می تونا از این تاثیرات جلوگیری کرد.
گام به گام :کلی
1. ابتدا از مداد معمولی قرمز برای رسم اسکیس استفاده کنید.
2. روی کاغذ پوستی ،دور خطهای مورد نظر را رسم کنید و با مداد یا قلم و مرکب جزئیات را اضافه کنید.
3. روی کاغذ چاپ دیازو،از روشن ترین ماژیک استفاده کنید و هربار روی یک موضوع تمرکز کنید.ارزش های تیره تر را برای رسیدن به نتیجه مطلوب و اجتناب از ظاهری آب مانند ،به تدریج اضافه کنید.
4. با اضافه کردن رنگهای تیره و افزودن جزئیات توسط مدادرنگی یا دیگر ابزار رسم را کامل کنید.
گام به گام: ایجاد تغییرات تدریجی ارزش
1. 3 تا 5 ماژیک یک رنگ با ارزش هایی از روشن تا تیره انتخاب کنید.
2. روشن ترین رنگ را چندین بار به صورت عمودی بر روی کل سطح بکشید.
3. در حالیکه روشن ترین رنگ مرطوب است از رنگ تیره بعدی برای پوشش تقریباً دو سوم سطح استفاده کنید.سمت راست لبه را برای مرطوب ماندن چندین بار رنگ کنید.بلافاصله از اولین رنگ استفاده کنید و آن را چندین بار به صورت عمودی در جایی که دو رنگ به یکدیگر رسیده اند به کار ببرید تا برجستگی خط کمتر شود.
4. در حالیکه رنگ دوم هنوز مرطوب است از رنگ تیره بعدی برای پوشش یک سوم سطح باقیمانده استفاده کنید.ماژیک را اطراف لبه سمت راست بکشید.بلافاصله از رنگ دوم برای تمیز کردن خط بین دو رنگ استفاده کنید.
5. استفاده از رنگهای بیشتر ،تکرار فرآیند را می طلبد.ماژیک ترکیبی بی رنگ مانند روشن ترین رنگ به ترسیم ظاهری آبرنگ مانند و نرم می دهد.
تکنیک های سرقلم
هنگامی که دور خطهای رسم اصلی به آسانی دیده نمی شوند،لازم است با یک روان نویس مشکی همه دور خطها را دوباره ترسیم کرد.هرچه ارزش ،روشن تر و رسم،کوچک تر باشد باید قلم نازک تری به کار برده شود.
رنگهای ماژیک با به کار بردن رنگی روی رنگ دیگر ممکن است با یکدیگر ترکیب شوند .برای مثال رنگ سبز حاصل به کارگیری رنگ آبی روی زرد است.
برای راه راه کردن سطح ،اولین لایه ماژیک را بزنید و 2 تا 3 دقیقه صبر کنید تا خشک شود سپس از همان ماژیک برای سطح مورد نظر استفاده کنید.
به کارگیری 2 لایه رنگ و صبرکردن بعد از زدن هر لایه ،ارزش تیره بعدی را به وجود می آورد.برای مثال 2 لایه از خاکستری شماره 4 با خاکستری شماره 5 یکسان است.
به منظور دسترسی و ارجاع سریع به رنگها فهرستی از ماژیکها در طیف های گسترده و با دامنه ای از ارزش های مطلوب تهیه کنید.
ماژیک ها در محیط گرم به آسانی خشک می شوند بنابراین باید در محیطی خنک نگهداری شوند.اگر ماژیکی خشک شد،اگر ماژیکی خشک شد،می توانیم با اضافه کردن چند قطره حلال دوباره از آن استفاده کرد.این کار ممکن است تا حدودی از شدت رنگ بکاهد.
از نوار چسب یا وسایل مناسب دیگر مانند کاغذنگهدار یا ماسک استفاده کنید تا ظاهر خط راست و صاف شود.
خطهایی که با خط کش رسم می شوند مانند گونیا ،اغلب خطی محو و مشکی بر جای می گذارند.استفاده از یک مقوای ضخیم یا تخته ای نازک به جای خط کش این مشکلات را حل میکند؛مایع ماژیک جذب تخته می شود و این خطوط محو را ناپدید می کند.
ترکیب سریع تغییر تدریجی ارزش می تواند با استفاده از یک مداد سفید به دست آید.مداد سفید را در حالیکه فشار به تدریج از یک سمت به سمت دیگر کاهش می یابد به کار ببرید.
در صورت لزوم از مداد سفید یا مرکب پلیکان سفید برای قسمت های روشن استفاده کنید.
برای داشتن ظاهری درخشان،با همان رنگی که از شیء بازتاب شده،روی سطح صاف ،خطهای عمودی بکشید.
استفاده از رنگ تیره یا ابزاری مات مانند رنگ لعابی کمک می کند تا خطاها پنهان و ترسیم تصحیح شود همچنین می توان به سادگی آن ناحیه را برید و کاغذ جدیدی اضافه و آن را دوباره رنگ کرد.
آبرنگ
راندوی آبرنگ از قدیمی ترین شیوه شناخته شده هنر است و یکی از پرزحمت ترین ابزار برای ماهر شدن می باشد.آبرنگ نمی تواند مانند دیگر ابزارها کنترل و تصحیح شود،اگرچه ذاتاً کنترل پذیر نیست.اما ترسیم را هیجان انگیز می سازد.اغلب، رسیدن به نتیجی که ناممکن به نظر می رسد اتفاقی بیش نیست و هنرمند آنها را مورد توجه و قدردانی قرار میدهد.
برای راندوی آبرنگ دو روش وجود دارد: یک روش این است که مداد را به آرامی روی کاغذ بکشید سپس راندو کنید؛راه دیگر استفاده از قلم و مرکب و رسم دور خط و سپس راندوی آن می باشد.روش دوم بسیار ساده تر است و تصویری واضح از راندوارائه می دهد.کسب مهارت های راندوی آبرنک به تمرین نیاز دارد .با وجود این هنگامی که پیشرفت کردید،این تکنیک به سرعت ملکه ذهن شما می شود به ویژه برای کاربردهای رنگابه ای،مانند آسمان و آب.همچنین ابزاری است که به هنرمند اجازه می دهد تا راحت کار کند.
ابزار تکنیک آبرنگ
قلم موی گرد شماره 3 و 8 با سطح 2.5 سانتی متر ،کاغذنگهدار،نمک،تیزبر،(و یـــنــز و ر و نیوتن)،آبی(وینزور)،آبی(کوبا لت)،قرمز(کادمیوم)،زرد(کادمی وم)،زرشکی(آلیزارین)،مشکی(آی وری)،قهوه ای مایل به قرمز،زرد مایل به قهوه ای،قهوه ای سوخته مایل به قرمز،(سپیا)،سبز(تالو)،سبز(ه� �و کـر ز)(متوسط).
گام به گام
با استفاده از مداداسکیسی روی کاغذ رسم بکشید.
آن را به یک کاغذ آبرنگ یا صفحه مناسب منتقل کنید.
اگر مایلید ،با مدادی تیز یا قلم و مرکب دور خط کل رسم را به دقت ترسیم کنید.
از نقاشی آسمان و زمین شروع کنید و قبل از ادامه کار صبر کنید تا به طور کامل خشک شوند.آبرنگ را به آرامی از روشن به تیره کار کنید.
جزئیات و محیط پیرامون را نقاشی کنید.
تکنیک های سر قلم
در انتخاب کاغذ و قلم موی با کیفیت و مرغوب نهایت دقت را بکنید.اندازه قلم مو را با توجه به موضوع راندو انتخاب کنید.قلم موهای بزرگ برای آسمان و قلم موهای کوچک برای جزئیات استفاده می شود.
برای مسائل غیر منظره خود را آماده کنید.
به هنگام نقاشی فضاهای بزرگ مانند آسمان و زمین یا عناصری که به تغییر تدریجی ارزش نیاز دارند،ابتدا آب را روی سطح مورد نظر بکشید و صبر کنید تا تلألو آب روی کاغذ ناپدید شود(آب جذب کاغذ شود)،سپس فوری رنگ را روی آن بکشید.این کار از آثار نامطلوب آب که در حین کار ظاهر می شود جلوگیری می کند.
برای گیاهان و سبزیجات ،قهوه ای مایل به قرمز را با سبز (هوکرز)ترکیب کنید و برای سایه گاه خاکستری آبی پروس (نیلی فرنگی )و قرمز روشن را با یکدیگر مخلوط کنید.چنانچه هر رنگی را با قهوه ای سوخته مایل به قرمز ،خاکستری یا مشکی مخلوط کنید،به سایه گاه خاکی و هماهنگی و ثبات می رسید.
از مداد مومی ،موم شمع یا کاغذ یا هر کاغذ نگهدار دیگر برای پوشاندن فضاها یا باقی گذاشتن فضای سفید استفاده کنید.
از ابزار تیزی مانند تیزبر برای ایجاد خط و خراشیدن کاغذ و ایجاد بافتی جذاب استفاده کنید.برای ایجاد بافتی تیره،هنگامی که نقاشی هنوز مرطوب است روی آن خط بیندازید.برای داشتن قسمت های روشن سفید،بعد از اینکه نقاشی خشک شد روی آن را خط دار کنید و بخراشید.
از آنجا که نمک با آب واکنش می دهد ،برای ایجاد بافتی مخصوص می توانید نمک را هنگامی که نقاشی هنوز مرطوب است روی کاغذ بپاشید.
رنگ لعابی
رنگ لعابی بر خلاف آبرنگ ابزاری مات است که با آب ترکیب می شود.ویژگی مات بودنش کنترل آن را نسبت به آبرنگ آسان تر و امکان تصحیح را برای هنرمند فراهم کرده است ؛همچنین به عنوان ابزار مکمل ابزارهای رنگی دیگر می توان از آن استفاده کرد ،به خصوص با ماژیک .این ابزار برای افزودن جزئیات و عناصر پیرامون مانند تصاویر،خودروها و گیاهان فوق العاده است و بر روی سطوح مختلفی مانند تابلوها و کاغذهای مخصوص استفاده می شود.
هنگام استفاده از رنگ لعابی ،سعی کنید از پیش زمینه به پس زمینه حرکت کنید تا فضای سفیدی باقی نماند.هنگامی که روی جزئیات کار می کنید به پوششی نیاز است تا مانع از رنگ شدن فضاهای اطراف شود .این کار زمان زیادی را می طلبد همچنین فرد مبتدی به تمرین زیادی نیاز دارد.
ابزار تکنیک رنگ لعابی
قلم موی گرد شماره 3 و 8 ،قلم موی صاف 6 میلی متر،9 میلی متر،2.5 سانتی متر و 5 سانتی متر ،نوار،پلیکان سفید ،آبرنگ آبی وینزور و نیوتن،گواش دیزانرز،قهوهای مایل به قرمز،قهوه ای سوخته مایل به قرمز،مشکی کهربایی،رنگ گل میخک،سبز ثابت،زرد طلایی،زرد لیمویی.
گام به گام
1. با استفاده از مداد اسکیسی رسم کنید.اسکیس را با کاغذ کاربن به تابلو نقاشی منتقل کنید.کاغذ نگهدار را برای پوشش ساختمان ،جاده،پارکینگ ها و غیره به کار بگیرید.از ابزار آکریلی برای نقاشی آسمان و سطوح زمین استفاده کنید .آکریل ها بسیار محکم و سخت می باشند و به آسانی آسیب نمی بینند.
2. همه ی کاغذ نگهدار را جدا کنید و کاغذ نگهدار جدیدی روی ترسیم قرار دهید.کاغذ نگهدار فضایی که اکنون نیاز به رنگ آمیزی دارند مانند ساختمان،پنجره ها،پشت بام و غیره را جدا می کند.
3.مرحله بالا را برای راندو پارکینگ و نواحی دیگر مانند جزئیات میان زمینه و پس زمینه تکرار کنید.
4. در آخر،عناصر پیرامون مورد نیاز شامل افراد،گیاهان،خودرو و چشمه را اضافه کنید.
تکنیک های سر قلم
از روش تصویر روی تابلو رنگی استفاده کنید.برای مثال ساختمانی بژ رنگ را نقاشی می کنید تابلویی بژ رنگ انتخاب کنید،بنابراین لازم نیست تمام ساختمان را رنگ آمیزی کنید.
رنگ آمیزی را از پیش زمینه شروع کنید و به پس زمینه بروید.در پس زمینه از ارزش های تیره تر استفاده کنید.
از آکریلیک برای رنگ آمیزی نواحی بزرگ،مانند چمن پیش زمینه ،استفاده کنید.این عمل طی فرآیند رنگ آمیزی،پوشش بیشتر را میسر می کند و منع از برجای ماندن لکه آب بر روی رسم می شود.
برای آسمان از ایربراش و پاستل استفاده کنید تا منظره ای واقعی تر داشته باشید.
برای رسم خطوط مستقیم توسط قلم مو،یک خط کش T تهیه کنید.ممکن است یک اشل معماری نیز کاربرد داشته باشد.
ایر براش
شاید تکنیک های ایر براش پیشرفته ترین شیوه سایه گاه یا کاربرد رنگ را ارائه می دهند.ایر براش برای ایجاد سایه کم رنگ،رنگدانه و آب را با هم مخلوط می کند.در این لحظه تغییر ارزش را پخش هوا و رنگدانه کنترل می کند تا تغییرات ارزش ثابتی به وجود آید.
راندو ایربراش به زمان و صبر نیاز دارد.تمام نواحی باید از قبل و حین انجام کار به دقت پوشیده شوند.اگر ایر براش به درستی مورد استفاده قرار گیرد ترسیمات بسیار واقع گرایانه ای خلق می کند.
تکنیک های معمولی ایربراش ارزش سایه گاه را بدون دورخط ایجاد می کنند،اما ترسیمات دور خط شده با لیربراش برای یادگیری بسیار آسان تر است.ویژگی خشک شدن سریع و ظاهر واقعی ایربراش ،آن را برای راندوهای مربوط به معماری بسیار مناسب می سازد.
به طور کلی 2 نوع ایربراش موجود است:یک کاره و دوکاره .ایربراش نوع یک کاره یک شاسی دارد که با فشار آن رنگدانه و هوا هم زمان بیرون می ریزند.هرچه شاسی را بیشتر فشار دهید هوا و رنگدانه بیشتری آزاد می شود بنابراین ارزش تیره تری ایجاد می شود.ایربراش نوع دوکاره نیز شاسی دارد که با فشار آن فقط هوا منتشر می شود.در ایر براش دوکاره ،رنگدانه ها با کنارکشیدن شاسی بیرون می آیند.ایربراش دوکاره کیفیت بالاتری دارد و برای رسیدن به بهترین نتایج پیشنهاد می شود.منابع هوا به صورت هوای فشرده درون کپسول با یک متراکم کننده هوا مانند موتور یخچال تأمین می شود.
ابزار تکنیک ایربراش
مجموعه ایربراش (باگر) شماره 100 ،(پاسچه وی ال)،(تایلر کندلر)،مدلA،مرکب ایربراش،آبرنگ یا گواش(دیزاینرز)؛کپسول هوا،مولد فشار،جعبه افشانه ساخت(ابرهارد فابر)،کاغذنگهدار،تیزبر با مارک (اکس-آکتو)،نوار.
گام به گام:راندو مکعب
1. با استفاده از مداد،مکعبی را اسکیس بزنید.اگر از کاغذ استفاده می کنید برای جلوگیری از تا خوردن کاغذ باید آن را شاسی کنید.
2. تعداد زیادی کاغذ نگهدار روی کل مکعب قرار دهید و با تیزبر به آرامی خطوطی را که در طول مکعب است ببرید.بعضی از اسکیس ها می تونند به طور مستقیم روی برگه کاغذنگهدار رسم شوند به طوری که هیچ خطی در ترسیم نهایی نشان داده نخواهد شد.
3. برداشتن برگه کاغذنگهدار را از قسمت های تیره تر شروع کنید و به آرامی ایربراش بزنید.
4. برگه کاغذنگهدار را از قسمت روشن بعدی بردارید و آن را با ناحیه اول دوباره افشانه کنید.
5. این فرآیند را آنقدر تکرار کنید تا روشن ترین ناحیه افشانه شود .اگر 4 ناحیه با ارزش متفاوت وجود دارد روشن ترین ناحیه یک لایه،در حالیکه تیره ترین ناحیه 4 لایه می گیرد.در این روند فقط از یک برگه کاغذ نگهدار استفاده نمی شود.از خطوط سفید ناخوشایندی که هنگام برش های متفاوت برگه کاغذنگهدار به وجود می آید اجتناب کنید.
تکنیک های سر قلم
ارزش ها را یکدست و به آرامی به کار ببرید.هرچه ایر براش به سطح رسم نزدیک تر باشد،بعد از هر فشار هوا،ارزش های تیره تری بدست می آید.توصیه می شود این عمل را بعد از فاصله گرفتن از رسم شروع کنید و در فاصله دور کار کنید،مگر اینکه به جزئیات نیاز داشته باشید.
برای رسیدن به ارزشی یکنواخت ،افشانه را به فاصله 8 تا 13 سانتی متر در دو طرف چپ و راست موضوع اعمال کنید.
از کاغذنگهدار که به آسانی بریده و برداشته می شود استفاده کنید.کاغذنگهدارهای شفاف،دیدن سطح اصلی را برای شما میسر می کند.
همیشه هنگام ماسکه کردن،مطمئن شوید که فضای کافی پوشیده شده است.سایه کم رنگی که از ایربراش پخش می شود،ممکن است ناخواسته به فضاهای اطراف کاغذنگهدار وارد شود،بنابراین برای مبتدی ها رنگ لعابی و گواش پیشنهاد می شود.
ایربراش بعد از استفاده باید تمیز شود،این کار عمر آن را افزایش می دهد.
منبع:کتاب راندو،ترسیم و پرسپکتیو
نویسنده:میک دابلیو.لین ،آسلا
فزودن عناصر محیط پیرامون و جزئیات گوناگون در خلق ظاهری واقع نما کمک می کند و ترکیب رسم را غنی می سازد.ممکن است عناصر نامطلوب را پنهان کنیم در حالیکه به موضوعات جذاب بیشتر اهمیت می دهیم.
عناصر محیط اطراف شامل اجزایی است که در ترسیم آورده می شود و نقاط کانونی را شکل می دهند و هر چیزی از آسمان و درختان گرفته تا خودرو ها و افراد را در می گیرد.این عناصر به ترسیم مقیاس می دهند و طرح را واضح تر می نمایانند.در کل،عناصر محیط پیرامون ،رسم را قابل قبول و طبیعی تر می سازد.برای مثال ساختمانی که بدون مردم یا درختان راندو شود حس اوج خود را از دست می دهد و دیگر به اندازه زمانی که عناصر جالب را شامل می شد جذاب نیست.
افراد
افراد عناصر بسیار مهم انسانی را در طرح ایجاد می کنند.آنها با حضور خود اظهار می کنند که هدف از معماری و فضای اطراف استفاده و لذت بردن از آنهاست .از آنجایی که رسم افراد مشکل است بسیاری از طراحان آنها را در ترسیم نمی آورند.این کار با مشاهده و تمرین آسان می شود.افراد را از روی کتاب ،روزنامه ،عکس و اسلاید ها ترسیم کنید.فایلی از افراد با مقیاس ها،فعالیت ها و حالات مختلف تنظیم کنید تا زمانی که به نوع مشخصی از افراد برای فضایی نیاز پیدا کردید ،آمادگی رسم آن را داشته باشید.
افراد باید با فضا هماهنگ باشند ؛برای مثال ،بچه ها در زمین بازی و اطراف استخر دیده می شوند؛همچنین افراد به گروه ها یا دسته های مختلف تعلق دارند.افرادمتعددی برای جلوگیری از ناهماهنگی فضا با یکدیگر راه می روند تا فضا را واقعی جلوه دهند.همچنین می توان حالاتی مانند نشستن،دویدن،پریدن و دوچرخه سواری را افزود تا جذابیت را دو چندان کند.
راندو با گچ پاستل : 100
سلام...........
یکی از راحترین تکنیکها برای راندو کردن استفاده از گچ پاستله.
میتونیم گچ پاستل رو با ابزارهای دیگه ترکیب کنیم و راحتر راندو کنیم.
راندوی آسمان به وسیله گچ پاستل:
گچ پاستل:
گچ پاستل شامل قطعه های رنگی از گچه که به صورت تک و یا در بسته های چند رنگی در بازار به فروش می رسه و در دو نوع خشک و روغنی در بازار عرضه میشه.
البته توجه کنید که گچ پاستل شما نه خیلی خشک باشه، و نه خیلی نرم و یا چرب.
1. ابزار مورد نیاز برای کشیدن آسمون:مقوا مویی.گچ پاستل.کاتر.پاکن.روان نویس.دستمال کاغذی
2. باید سعی کنید به وسیله روان نویس شکل ابتدایی ابرو تمرین کنید...اگه دقت کنید میبینید که وسط ابر پفکی تره و هر چه قدر به اطراف میره باریک تر میشه.این کارو با حرکات دورانی حول یه خط افقی انجام بدید.
3.یه طرح نمای ساده انتخاب کنید و روی مقوا مویی بکشید.چون فقط میخوایم آسمون رو کار کنیم.(مقوا مویی چون بافت داره،کار رو جذاب تر میکنه)
4.به وسیله کاتر گچ رو بالای نماتون آروم بتراشید.باید دقت کنید فرم گچ پاستل تراشیده شده مثل شکل2 باشه که تمرینش رو انجام دادید.
5.به کمک انگشت سبابه به صورت نیم دایره و آروم به گچ پاستل فرم بدید(شکل ابرو تو ذهنتون تصور کنید)باید به پستی و بلندی ابرمون یه فرم پفکی بدیم.
(دوستانی که پوستشون حساسه از دستمال کاغذی استفاده کنن )
6. هنوز ابرمون ناقصه...دقت کنید بالای ابر ریتم پستی و بلندی داشته باشه چون پایین ابر رو میتونیم در مرحله بعد درست کنیم و ابر از ساختمون خیلی فاصله نداشته باشه.
7. با دستمال کاغذی و به صورت دورانی از بالا به پایین و فقط پایین ابرو محو کنید(فشار دست رو بیشتر کنید) اگه گچ پاستل اومد رو نما نگران نشید چون راحت با پاکن پاک میشه.
8.در پایان قسمتهایی رو که خالی به نظر میاد پرنده های کوچیک و بزرگ بکشید و یا سیمهای برق، که در پس زمینه دیده میشه...با این کار به آسمون عمق میدید و راندومون، پویاتر به نظر میرسه.
این راندو هارو به کمک گج پاستل و مداد رنگی وکمی ماژیک روی مقوا70×50 فابریانو کشیدم...
